Boğaziçi Üniversitesi’nden İklim Bilimci Prof. Dr. Levent Kurnaz, William Ripple ve Christopher Wolf’un öncülük ettiği, Michael Mann ve Johan Rockström’ün de yer aldığı bilim insanlarından oluşan ekibin BioScience dergisinde yayımladığı “2026 İklim Durumu Raporu: Zorluklar ve Fırsatlar” raporunu, Su Politikaları Derneği’nin (SPD) internet sitesindeki yazısında değerlendirdi.
Rapor ne diyor?Raporun izlediği 16 iklim göstergesinin 7’si ölçüm tarihinin en uç noktasında. Atmosferdeki karbondioksit Mayıs 2026’da 428 ppm’i aştı. Bu, sanayi öncesinin yaklaşık %50 üzerinde ve en azından son 2 milyon yılın en yüksek değeri. Buzullar ve Grönland buz tabakası en düşük, okyanusların depoladığı ısı ve deniz seviyesi en yüksek seviyede.
Isınma da hızlanıyor gibi görünüyor. 1970 ile 2010 arasında on yılda yaklaşık 0,19°C olan ısınma hızı, 2010 sonrasında 0,36°C’ye çıktı. Bu hızla 2°C eşiği 2050’den önce aşılabilir. Bilim insanları bu hızlanmanın nedenini hâlâ tartışıyor, ama aşırı hava olaylarının sertleştiği konusunda hemfikirler.
Rapor daha önce de sıklıkla bahsettiğim devrilme noktaları için de uyarıyor. Bildiğiniz gibi, devrilme noktası bir sistemin bir eşiği aştıktan sonra geri dönülmez biçimde değişmesi anlamına geliyor. Avrupa’nın ılıman iklimini sağlayan Atlantik Okyanusu akıntıları bu yüzyılın sonunda yarı yarıya zayıflayabilir. Amazon ormanı ise ormansızlaşma ile birlikte 1,5 ile 1,9°C ısınmada çökme riskiyle karşı karşıya. Bunlara benzer 14 devrilme noktası daha var, ama sanırım şu anda en çok konuşulanı Atlantik akıntılarının zayıflaması.
Ama iyi haberler de var. 2025’te yenilenebilir kaynaklar dünya elektrik üretiminde ilk kez kömürü geçti. Yeni güneş ve rüzgâr projelerinin büyük çoğunluğu artık fosil yakıtlardan daha ucuza elektrik üretiyor. Sorun, enerji talebinin o kadar hızlı artması ki fosil yakıt tüketimi ve karbon salımı da yine rekor kırdı.
Türkiye raporda yok ama…Raporda Türkiye adı geçmiyor, ama anlattıkları bizi doğrudan ilgilendiriyor. Türkiye, dünya ortalamasından daha hızlı ısınan Akdeniz havzasında yer alıyor. Raporun aşırı hava olayları listesinde komşu coğrafyadan örnekler var: Ocak 2026’da Akdeniz’de Harry Siklonu, Kasım 2025’te Yunanistan ve Arnavutluk selleri, Haziran 2026’da Avrupa’da yaklaşık 14.000 kişinin ölümüne neden olan sıcak hava dalgası.
Raporun kuraklık için önerdiği damla sulama ve su verimliliği, yangınlara karşı erken uyarı ve sıcağa karşı kent ağaçları gibi önlemler, Türkiye’nin bugünkü gündeminin ta kendisi. Güneş ve rüzgâr potansiyeli yüksek olan Türkiye, kömürü geride bırakan küresel dönüşümün de doğal bir parçası olabilir.
Neden önemli?Birincisi, Türkiye Kasım 2026’da Antalya’da COP31’e ev sahipliği yapacak. Bu rapor, müzakerecilerin elindeki en güncel bilimsel özetlerden biri. Raporun 2026’da Kolombiya’da yapılan ve fosil yakıtlardan çıkışa ayrılan ilk küresel zirveyi bir dönüm noktası olarak anması, bu konunun Antalya’da masada olacağını gösteriyor.
İkincisi, bu sonbaharda başlayan güçlü El Niño, önümüzdeki iki yılı daha da sıcak yapabilir. Akdeniz Havzası için bu, daha uzun sıcak hava dalgaları ve daha yüksek yangın riski demek.
Üçüncüsü, rapor savaşların fosil yakıta bağımlı ülkeleri ne kadar kırılgan bıraktığını anlatıyor. Enerjisinin büyük kısmını ithal eden Türkiye için kendi güneşini ve rüzgârını kullanmak hem iklim hem de enerji güvenliği açısından aynı sonuca varıyor.
Raporun son mesajı umut verici: Gelecek henüz yazılmadı. Önümüzdeki birkaç yılda alınacak kararlar, çocuklarımızın nasıl bir dünyada yaşayacağını belirleyecek.
Küresel iklim göstergeleri alarm veriyorSPD Başkanı Dursun Yıldız da, raporun verilerine atıfta bulunarak, SPD’nin politika önerilerini içeren bir yazı kaleme aldı:
Su Politikaları Derneği olarak bu raporun, iklim krizinin artık yalnızca geleceğe ilişkin bir çevre sorunu değil; su, gıda, enerji, ekosistemler, ekonomik kalkınma ve toplumsal güvenlik açısından bugünün en önemli yapısal tehditlerinden biri olduğunu gösterdiğini düşünüyoruz.
Bu gelişmeler, iklim değişikliğiyle mücadelede teknolojik ilerlemenin tek başına yeterli olmadığını; üretim, tüketim, enerji ve doğal kaynak yönetimi politikalarında köklü dönüşümlere ihtiyaç duyulduğunu göstermektedir.
İklim krizinin merkezinde su güvenliği yer alıyorKüresel sıcaklık artışı, hidrolojik döngüyü değiştirerek kuraklık, aşırı yağış, taşkın ve su kıtlığı risklerini artırmaktadır.
Su kaynakları üzerindeki baskı yalnızca iklim değişikliğinden kaynaklanmamaktadır. Artan su talebi, verimsiz sulama uygulamaları, yeraltı sularının aşırı kullanımı, havzaların ekolojik yapısının bozulması ve yanlış arazi kullanım kararları da su güvenliğini tehdit etmektedir.
Bu nedenle iklim krizine uyum politikalarının merkezinde su güvenliği, havza ölçeğinde bütünleşik su kaynakları yönetimi ve ekosistemlerin korunması yer almalıdır.
İklim finansmanındaki açık, iklim adaletsizliğini derinleştiriyorRapora göre küresel iklim uyum finansmanı 2024 yılında yaklaşık 64 milyar dolar düzeyinde kalmıştır. Buna karşılık gelişmekte olan ülkelerin 2035 yılına kadar yıllık 310–365 milyar dolar uyum finansmanına ihtiyaç duyacağı tahmin edilmektedir.
Bu büyük finansman açığı, iklim krizine tarihsel katkısı sınırlı olan yoksul ve kırılgan toplumların daha ağır sonuçlarla karşılaşmasına neden olmaktadır.
İklim adaleti, su adaletinden ayrı düşünülemez. Güvenli ve yeterli suya erişimin korunması, iklim uyum finansmanının temel önceliklerinden biri olmalıdır.
SPD’nin politika önerileriSu Politikaları Derneği, raporun bulgularından hareketle aşağıdaki politika önceliklerinin benimsenmesini gerekli görmektedir:
İklim ve su politikaları bütünleştirilmelidir. Su, enerji, gıda ve ekosistemler arasındaki karşılıklı bağımlılıkları esas alan WEFE Nexus Approach (Su-Enerji-Gıda-Ekosistemler Bağlantısı Yaklaşımı) yaygınlaştırılmalıdır.
Kuraklık ve taşkın risk yönetimi güçlendirilmelidir. Havza bazında erken uyarı, su ölçümü, izleme, talep yönetimi ve iklim dirençli altyapı yatırımları önceliklendirilmelidir.
Doğa temelli çözümler (Nature-based Solutions) desteklenmelidir. Sulak alanların, taşkın ovalarının, ormanların ve su toplama havzalarının korunması iklim uyum politikalarının ayrılmaz parçası olmalıdır.
İklim finansmanı adil ve erişilebilir hale getirilmelidir. Özellikle suya erişim, tarımsal kuraklıkla mücadele ve kırılgan toplulukların korunmasına yönelik projelere daha fazla kaynak ayrılmalıdır.
Fosil yakıtlardan çıkış hızlandırılmalıdır. Yenilenebilir enerji yatırımları, enerji verimliliği ve sera gazı emisyonlarının mutlak olarak azaltılması birlikte ele alınmalıdır.
Sınıraşan sularda iş birliği geliştirilmelidir. İklim değişikliğinin artırdığı hidrolojik belirsizlikler karşısında ortak veri paylaşımı, havza ölçeğinde planlama ve karşılıklı faydaya dayalı su diplomasisi güçlendirilmelidir.
Sonuç ve çağrıİklim krizi artık yalnızca emisyon azaltım hedefleriyle yönetilebilecek bir sorun değildir. Bu kriz aynı zamanda bir su güvenliği, gıda güvenliği, ekosistem bütünlüğü ve sosyal adalet krizidir.
Kasım 2026’da Antalya’da düzenlenecek COP31, bilimsel uyarıların somut, finansmanı sağlanmış ve uygulanabilir politikalara dönüştürülmesi için önemli bir fırsattır.
COP31’de iklim finansmanı, su güvenliği, iklim adaleti , ekosistemlerin korunması, ekolojik ve sosyal maliyetler konularında daha güçlü , ölçülebilir kararlar alınıp uygulanması sağlanmalıdır.
İklim krizinin etkilerine uyum sağlamak zorundayız. Ancak yalnızca uyum sağlamakla yetinemeyiz. Krizi derinleştiren üretim, tüketim ve doğal kaynak yönetimi anlayışını da değiştirmek zorundayız.
Kaynak: Ripple, W. J. ve diğerleri (2026). The 2026 State of the Climate Report: Challenges and Opportunities. BioScience. DOI: 10.1093/biosci/biag125Read More